[BM]

Sunshine / W stronę słońca
reż. Danny Boyle (USA, UK 2007)

Jest rok 2057, Słońce wygasa, a ludzkość staje w obliczu wymarcia. Ostatnią nadzieją Ziemi jest Icarus II - statek kosmiczny z ośmioosobową załogą pod dowództwem kapitana Kanady. Jego zadanie polega na dostarczeniu na Słońce ładunku jądrowego, który pobudziłby gasnącą aktywność gwiazdy. W trakcie podróży, poza zasięgiem radiowego kontaktu z Ziemią, załoga odbiera sygnał od Icarusa I, który zaginął w takiej samej misji przed siedmioma laty. W wyniku tragicznego splotu okoliczności misja zostaje zagrożona, a załoga musi walczyć nie tylko o swoje życie, ale i o przyszłość nas wszystkich...

W sumie nie wiem czemu ludzie się czepiają tego filmu, jak dla mnie całkiem przyzwoicie sklecone kino S/F, absolutnie się nie wynudziłem. Umiarkowanie polecam.

[Eva]

Nie podobało mi się. Jakieś takie prze-heroizowane kino o ratowaniu świata. Owszem ciekawy motyw podróży ku słońcu, ale nie samym motywem film zarabia sobie na ocenę. "Sunshine" niestety nie wybił się ponad przeciętną.

[Andromeda]

[Pan Zdzisław]

Tyle tylko, ze to film brytyjski. Przynajmniej od strony rezysera. scenarzysty i czesci aktorow.

[Ostatni Surfer]

[Eva]

[Necronom]

Ja osobiście po seansie byłem wkurzony na scenarzystę, że z ciekawego filmu o kosmicznej misji, postanowił uczynić jakiś bełkotliwy horror.

Przez pierwszą godzinę byłem zauroczony tym filmem - piękne zdjęcia, niezły klimat odosobnienia, wplątanie w dialog tematu nadrzędności decyzji jednostki wyspecjalizowanej nad demokratyczną większością głosów (nie przypominam sobie takiego motywu w innych SF). I potem pojawił się motyw Pinbakera...

Ogólnie to takie połączenie "Odysei kosmicznej" z "Ukrytym Wymiarem", które na dobre filmowi nie wyszło. Wobec całości - odczucia mieszane. :/

[Nuz]

Koszmarne otwarcie rodem z podręcznika początkującego artysty reżysera. Absolutnie zbędny epilog.

Ciekawa fabuła, ciężki klimat - to na plus.

Z dodatków wynika, że autor nastawił się na maksimum realizmu i wszystko było by pięknie, gdyby nie absurdalny pomysł

Spoiler:

przeniknięcia szaleńca na pokład Ikara II. Podczas ewakuacji z Ikara I, tuż po tym jak resztki załogi wpadają (dosłownie) do śluzy, cały statek aż wyje ogłaszając wszem i wobec "człowiek w śluzie" ... jakim cudem intruz "przeniknął" na pokład niezauważony ? To się kupy nie trzyma tym bardziej, że komputer pokładowy może go bez problemu zlokalizować.

Przyznaję, że panorama Słońca w kontraście z czernią kosmosu to coś co warto zobaczyć, a ogród tlenowy prezentuje się wspaniale. Także załoga zachowuje się logicznie, nie miota się i zachowuje karność rodem z misji kosmicznych NASA.
Momentami zbyt chaotyczny i drastyczny montaż - idzie się pogubić w tym, gdzie właściwie znajdują się bohaterowie i jak się tam do licha znaleźli

Spoiler:

chodzi mi szczególnie o moment awaryjnego odłączenia ładunku od Ikara II.

Zakończenie - bardzo psychodeliczne. Może nawet za bardzo.

Film autora "Trainspotting" i "Płytkiego grobu" ...
"Trainspotting" to jeden z filmów mojego życia (dodatkowo moje pierwsze DVD, które czekało 3 lata na zakup odtwarzacza XD). "Płytki grób" to zaś klasa sama w sobie.

"Sunshine" to nie ta liga - spodziewałam się czegoś dużo lepszego.
... w każdym bądź razie podczas seansu zapowiadanej "bliskości Boga" nie poczułam ;P.

[TajskaKurtyzana]

Ktoś, gdzieś, niedawno powiedział mi, jaki to ten film nie jest super. Wprawdzie w głowie od razu zabiło mi na alaram "jakim cudem ja wcześniej o nim nie słyszałem?", ale i tak postanowiłem go wczoraj obejrzeć.

Cóż, w praniu "Sunshine" okazało się być jak kocioł z cygańskim bigosem, gdzie ktoś wrzucił heroiczne tło "Armageddonu" i doprawił kliszami z większości znanych s-f z dreszczykiem (głównie "Event Horizon"). Tylko chyba zapomnieli sprawić, żeby to się jakoś minimalnie kleiło. Pomijając już ogólną miałkość i bezsens pseudonaukowych podwalin pod fabułę, to sam scenariusz pełen jest sprzeczności i co chwilę sięga do innej bajki. Z jednej strony załoga mająca być supergrupą od której zależy los całej Ziemi okazuje się być zbieraniną niezdarnych i niezrównoważonych gimgówien o wyjątkowo wątłej psychice, z drugiej w dramatycznych chwilach nagle okazują się być bohaterami gotowymi do największych poświęceń i chłodno kalkulującymi kroki niezbędne dla powodzenia misji. Wtf? Wypadło to równie przekonywująco co przemówienia polityków przed wyborami. Najlepsze przychodzi oczywiście na koniec, gdy silący się do tej pory na dramatyczne s-f film wprowadza ni z gruszki ni z dupy wątek o Bogu i będącym jego aniołem śmierci naśladowcy nemezis z "Event Horizon"...

... a pózniej happy end prosto z Holywood.

Przyznaję, byłem w lekkim szoku. Pół biedy, że film ma w sumie parę plusów - niezła muzyka, fajne zdjęcia i montaż no i podobała mi się scena, gdy przy wejściu na dryfujący okręt pierwszej misji pojawiają się przebłyski zdjęć zmarłej załogi.

Ale generalnie to kiła panie, kiła straszna.

[Nuz]

[jaz]

Zgadzam się z Nuz i osobiście bym tego filmu również tak zupełnie nie skreślał, jak robi to TajskaKurtyzana. Co prawda już tak dobrze go nie pamiętam, ale z tego co pamiętam, to

Spoiler:

wybiegał on może zbyt bardzo w przyszłość i stąd ta głupota w postaci ożywienia słońca ładunkiem atomowym.

[John Bigboote]

Bombka Capy nie służy do restartu Słoneczka, ale do neutralizacji jakiegoś kwantowego fenomenu (pola?), który Słońce "pożera". Tego wyjaśnienia w filmie niestety nie ma, bo wypadło. Może i lepiej, zawiłości mechaniki kwantowej są troszkę trudne do pojęcia, dla mnie na pewno.

Jakbym się miał tego filmu poczepiać, to znalazłbym coś lepszego - kto, na litość Cthulhu, wymyślił nazwę "Icarus" dla tych statków? Kulturowy analfabeta?

Ale nie będę się czepiał, bo "Sunshine" po prostu uwielbiam.

[Nuz]

Gdyby jeszcze nie ten absurd z intruzem :P - szczególnie w kontekście ścisłego trzymania się realizmu - taka nielogiczność.

Ale , ale - na ledowym 42'' TV ujęcia słonca wyglądaja tak, że w fotel wciska O_O