[Eva]

Bathory
reż. Juraj Jakubisko (Czechy, Słowacja, Węgry, USA, UK 2008)

Film opowiada historię życia księżnej węgierskiej, Elżbiety Bathory, najsłynniejszej morderczyni świata, XVII-wiecznej wampirzycy, która podług legend miała w pogoni za wieczną urodą i młodością zażywać regularnie kąpieli w krwi dziewic. (opis własny, bo te z serwisów filmowych wydawały mi się naiwne)

Miałam dylemat, gdzie umieścić ten wątek. Film leży gdzieś na pograniczu dramatu psychologicznego, zwykłego kostiumowego kina historycznego i horroru okultystycznego z wiedźmami, krwawymi rytuałami i czarną magią w tle. W końcu jednak zdecydowałam się na Arenę. Elżbieta Bathory, siostrzenica naszego Stefana Batorego pokazana jest w tym filmie dość nietypowo. Inaczej, niż by na to wskazywały liczne przekazy i legendy na jej temat. Widzimy tu bowiem bardzo niezależną, silną i władczą, ale jednocześnie nieuleczalnie chorą i boleśnie samotną kobietę, która w dobie wiecznych wojen XVII wieku (Turcy, Habsburgowie, wewnętrzne spory węgierskie) stara się utrzymać chwiejną równowagę pomiędzy władzą i miłością, nienawiścią i tęsknotą, tym, co społecznie uznane i tym, co mroczne i zakazane, wreszcie - pomiędzy życiem i śmiercią.
Myślę, że co poniektórzy mogą uznać, że film ten łagodzi obraz hrabiny, wręcz ją usprawiedliwia i wybiela. Ale z drugiej strony nie sposób zaprzeczyć - łatwo nie miała. Kim była Elżbieta Bathory? Chorą, opuszczoną paranoiczką, czy wyrafinowaną w swoim okrucieństwie szaloną władczynią? Czy należało się jej bać, czy może jej współczuć? Czy potrafiła kochać i skąd wzięły się podania o wannach pełnych krwi? IMDB nazywa ją w opisie filmu "kobietą renesansu" - czy słusznie? Obejrzyjcie i oceńcie sami.

Gwoli dodatkowej zachęty, w filmie da się usłyszeć wstawki po słowacku / polsku, typu "k***a!" albo i dłuższe podobne zdania. Ot, miły, swojski akcent. Nie wiem, w jakim języku nagrywany był cały film (produkcja jest dość mocno mieszana), ale na pewno pospólstwo krzyczy w scenach bitewnych po naszemu.