[Arcyznawca]

Oto kolejna propozycja scenariusza, który mógłby reanimować obumierający od pisowskiego jadu Teatr TV.

tytuł: C jak Ciemnogród, czyli trzy historie z Polski

spektakl składa się z trzech luźno związanych ze sobą epizodów, które łączy jedynie czas i miejsce akcji: rzecz dzieje się na początku XXI stulecia na wschodnich peryferiach Unii Europejskiej (gubernia polska).

epizod I: Prawdziwa historia nazizmu

po likwidacji obrzydłego Instytutu Pamięci Narodowej, wybitni historycy i zarazem autorytety moralne przepatrują jego przepastne archiwa. Odnajdują tajemny rękopis, w którym zawarta jest przerażająca prawda na temat genezy i przebiegu ostatniej wojny w Europie. Mianowicie: wszystkiemu winni są Polacy. Jak wiadomo, Polacy nie są ludźmi, lecz wilkołakami przybyłymi z Marsa, a członków tego narodu cechuje wyssany z mlekiem wadery antysemityzm. Aby zgładzić europejskich żydów, co jest, było i będzie jedynym celem egzystencji tej grupy etnicznej, stworzyli nazistowski ruch polityczny o nazwie Narodowa Demokracja z Romanem Dmowskim na czele. Jednocześnie, agenci polscy w przebraniu przenikali za naszą zachodnią granicę, gdzie poprzez ugryzienie zarażali Niemców wirusem antysemickiej likantropii. Jednocześnie Dmowski w przebraniu został przywódcą niemieckich nazistów i z czasem doszedł do władzy. W 1939 upozorował swoją śmierć, aby uniknąć zdemaskowania. Naziści - czyli Polacy w przebraniu - sami napadli na swój kraj, aby odsunąć od siebie wszelkie podejrzenia. Rozpętali w ten sposób II wojnę światową, która pochłonęła miliony istnień, w tym 6 miliardów żydów. Niektórzy prawdziwi Niemcy z pułkownikiem von Stauffenbergiem na czele, nie godząc się z polskowilkołacką okupacją ich kraju postanowiło zgładzić Hitlera vel Dmowskiego. Plan się nie udał - teczkę z materiałami wybuchowymi w porę zauważył i przestawił w inne miejsce pewien człowiek. Ostatecznie jednak nazizm został zwyciężony przez bohaterską Armię Czerwoną i sojusznicze oddziały tych spośród Polaków, którzy wyleczyli się z likantropii przyjmując marksizm. Na zajętych terytoriach budują ustrój demokratyczny realizujący zasady sprawiedliwości społecznej. Z czasem jednak do Partii przenikają elementy kryptowilkołackie i sprowadzają ją na złą drogę. Na szczęście wszystko kończy się dobrze, w 1989 roku następuje proklamacja Jeszcze Większej Demokracji, niż była. Po paru latach perypetii, w trakcie których władzę przypadkiem zawłaszcza organizacja dyszących żądzą mordu wilkołaków prowadzonych przez Mirosława Gęsińskiego. Po obaleniu krwawego tyrana, najważniejszym zadaniem postępowej władzy staje się ostateczna eliminacja wilkołackich ośrodków oporu. Po oblężeniu i zwycięskim szturmie IPN misja ta zostaje spełniona. Kończy się historia – Polska wkracza w cudowny Złoty Wiek. Wszystkim żyje się lepiej. Okazuje się ponadto, że tym człowiekiem, który uratował Hitlera Dmowskiego był ojciec Mirosława Gęsińskiego. Gęsiński zostaje wytaczany w smole i pierzu, po czym ucieka ścigany śmiechem wyleczonych z likantropii polskich Europejczyków.

epizod II: Czarna barwa szczęścia
Berenika (22, l.) jest studentką kulturoznawstwa i pochodzi z Wrocławia – bardzo europejskiego miasta, w którym nawet prawdziwi Europejczycy przez chwilę potrafią zapomnieć, że są w Polsce. Wyjeżdża na stypendium do Francji, gdzie poznaje i zakochuje się – choć z oporami, ma bowiem wątpliwości co do własnej płci i seksualności – z wzajemnością w pewnym mężczyźnie; jest to Didier, potomek emigrantów z Senegalu. Ukochana namawia go na powrót do Polski, w której właśnie władzę objął Wielki Mąż Stanu, odsuwając od władzy wilkołaków (zob. epizod I). Znęceni powszechnie panującym dobrobytem młodzi przybywają do Wrocławia. Tu jednak dochodzi do kilku nieprzyjemnych incydentów. Jak się okazuje, Polacy to naród jeszcze z gruntu barbarzyński, być może odzywają się ich wilkołackie geny, determinujące ich nazistowską i rasistowską postawę. Słowem, Didier i Berenika padają ofiarami licznych szykan na ulicach, w autobusie etc. Tymczasem otrzymują zaproszenie na prywatkę, mającą odbyć się w jednej z podwrocławskich małych miejscowości. Berenikę zaprosił Jarek Ptaszyński – skrycie się w niej podkochujący kolega z roku. Nie wie on jednak o nowym partnerze ukochanej. Po przybyciu na miejsce dochodzi do nieprzyjemnego zgrzytu. Dławiony zazdrością, zawiścią i kierowany przyrodzonymi sobie jako Polakowi stereotypami obmyśla szatański plan na pozbycie się rywala. Dodaje środki nasenne do napoju, który wypija Didier, po czym zapada w stan śpiączki. W tym czasie Jarek próbuje zgwałcić Berenikę, która ucieka i ukrywa się na plebanii pobliskiego kościoła. Proboszczem jest tu ksiądz Tymoteusz Dzyrdzyk. Pozorując troskę, zaczyna molestować dziewczynę. Ta ucieka do lasu, gdzie akurat odbywa się zlot nazistów-wilkołaków, którzy pod wpływem księżyca przybierają prawdziwą postać i rytualnie rozszarpują żydowskie dzieci. Berenika rzuca się do ucieczki, a po piętach depczą jej Jarek, ks. Tymoteusz, naziści oraz zaalarmowani harmiderem okoliczni chłopi, uzbrojeni w widły i pochodnie. Na szczęście ratunek przychodzi w porę: Didier budzi się i staje do walki z tłumem. Hebanowy heros pokonuje wszystkich jednym ciosem i odchodzi w stronę wschodzącego słońca, niosąc w ramionach swą ukochaną Berenikę.

epizod III: Nienawiść
przedstawia dalsze losy Jarka Ptaszyńskiego. Po doznanym upokorzeniu, które podziałało nań jak zimny prysznic, zaczyna zastanawiać się nad sobą. Odkrywa wreszcie, że wszystkie jego problemy i frustracje mają jedną i tę samą genezę: w rzeczywistości jest gejem, tylko że jak dotąd spychał to w głąb nieświadomości pod wpływem faszystowsko-patriarchalnego modelu rodziny wtłaczanemu do głów młodym ludziom przez kościół katolicki. Dokonawszy tego odkrycia, Jarek porzuca swoje dotychczasowe życie. Przenosi się na stałe do Wrocławia, gdzie – mimo szykan ze strony polskich nazistów – zaczyna działać w organizacji pozarządowej zwalczającej negatywny obraz homoseksualizmu w Polsce. Poznaje też wreszcie co to prawdziwa miłość, wiążąc się z innym młodym postępowym działaczem Robertem Chrząszczem. Ich związek nie spotyka się z aprobatą rodziców, którzy wyrzekają się Jarka i wydziedziczają go. Na szczęście otrzymuje od władz grant w wysokości 10000000000000000 milionów złotych ma dalszą działalność.
Epilog po kilku latach: Robert i Jarek biorą ślub w USC, w dzień po wejściu ustawy regulującej małżeństwa homoseksualistów. Następnie udają się do domu dziecka, gdzie adoptują romskiego chłopczyka. Na spacerze z dzieckiem spotykają Berenikę i Didiera - od kilku lat szczęśliwe małżeństwo (choć bezdzietne - Berenika woli poświęcać się karierze, robi bowiem doktorat na uniwersytecie; z kolei Dider został prezesem agencji rządowej do walki z dyskryminacją i pisze wiersze o Afryce). Następuje pojednanie bohaterów.
Spektakl kończy się jednak tragicznym memento. Berenika znajduje w internecie stronę Redwatch, na której ktoś "życzliwy" zamieścił zdjęcie jej i męża, a także Roberta i Jarka! Zgłasza to na ABW, które natychmiast przydziela bohaterom ochronę i podejmuje śledztwo. To już jednak zupełnie inna historia.

[BM]

[DA]

Cytat:

A mnie się nie podoba, że każdy kto ma inne zdanie od razu jest dla Ciebie "ciemniakiem od Pospieszalskiego".

Pokaż mi, gdzie uzyłam takiego zwrotu.

Cytat:

imputowanie mi popierania PiS jest śmieszne.

Podobnie śmieszne jest imputowanie mi popierania PO.

I to by było na tyle. Co do reszty, nie czytałam wszsytkiego (może ktoś inny was doceni) tylko te dwa zdania wpadły mi w oko, za długo, zbyt dywagacyjnie, zbyt politycznie, zbyt literacko, nie mam ochoty ani sił, ani talentu, by z wami walczyć, a poza tym, niech wam będzie - nie mam argumentów, więc znikam. Wygraliście!

[jaz]

O Borze, znowu!

[Jarod]

Cholera, czemu ja na każdym forum, na którym się udzielam muszę trafiać na takie światopoglądowe utarczki?

[jaz]

... które zawsze prowadzą donikąd

[Ostatni Surfer]

[DA]

ech, wkręciłam się mimo przyrzeczeń, że już nigdy nie odezwę się tam, gdzie udziela się maskotka forum - Arczi. A zaczęło się tak niewinnie, od teatru telewizyjnego, wystarczyłó tylko powiedzieć, że się nie podoba ideologizacja jaka w nim ostatnio zapanowała, no i zaczęło się! Porównaj długość moich postów, a długość postów moich oponentów, a gdzie tam oponentów, jacy oni oponenci - po prawdzie wszsytko mi jedno, kto jakie filmy czy teatry ogląda i jakie mu się podobają, miłó mi gdy znajdę gustopodobnych, i tyle- zostałam normalnie zalana słowotokiem. Taka trauma.
Tak, to przykre, że fora filmowe tak bardzo opanowane są przez ludzi, którzy tylko czyhają na okazję by się wykazać i popisać swoim jedynie słusznym światopoglądem.
Ale Jarod, masz wyjście, zawsze możesz te utarczki puszczać mimo oczu i skupiać się tylko na filmie.

[BM]

Daguch zaczęła.

[jaz]

[Jarod]

Ja tak tylko dla zasady marudzę - w porównaniu do Pewnego Innego Forum Filmowego to tutaj jest naprawdę pełna kultura i wzajemne poszanowanie swoich racji. Aczkolwiek jestem pełen podziwu dla ludzi, którzy tłuką kilkusetznakowe posty uświadamiające, gdy nikt im za to nie płaci

[DA]

[Ostatni Surfer]

[Krwawy Świt]

[Ostatni Surfer]

Mam fazę depresji

[emanrehtona]