Coenów widziałem - prawdziwe męstwo, to nie kraj..., big lebowski, fargo i scieżke strachu. Narazie każdy z tych filmów mi się spodobał więc jest nieźle. Nie wiem jak oni to robią - ani nie ma tam wspaniałych historii, czasem to co widzimy wydaje się wręcz trywialne, a jednak ich filmy wciągają i sprawiają, że chce się oglądać dalej. Nie narzucają nic na siłę, pozostawiają często wątki do interpretacji widza za co ich cenię. Napewno nie ma tam schematyczności znanej z wielu innych produkcji, gdzie już na początku wiemy jak się historia zakończy. No i niezwykle dobrze dobierają aktorów do swoich ról. Będzie trzeba obejrzeć kolejne ich filmy.
Wiek: 30 Dołączył: 28 Cze 2010 Posty: 3683 Skąd: z Polski
Wysłany: 2012-04-18, 16:13
Jarod napisał/a:
Dyżurnym motywem u Coenów jest np. "ludzie są głupie i chciwe, to i mają za swoje".
A z Coenami to nie tak prosta sprawa jak by się mogło wydawać. Jest ten wątek chciwości, o którym piszesz, ale mnie się zdaje, że to tak tylko po wierzchu o to im chodzi. W skrócie dla mnie wygląda to tak:
"Blood Simple" i "Fargo" - są chciwi, owszem, ale głównie chodzi o to, że ludzie w życiu głównie doświadczają takich sytuacji, w których nie mogą się ze sobą dogadać. I z tego braku porozumienia wynika wszelkie zło. Ostatecznie trudno nawet szukać winy w kimś konkretnym, ale właśnie w tej jakże smutnej sytuacji egzystencjalnej. "Arizona junior" - W sumie rozrywka czysta (ale jaka fajna). Ukazanie sterotypów: męskiego i żeńskiego w krzywym zwierciadle.
"Hudsucker Proxy" - Tu Coenom moim zdaniem chodziło też o zgrywę i o to żeby sobie durne amerykańskie kino trochę odpuściło z funkcją dydaktyczną, bo i tak niczego nie jest w stanie w świecie zmienić. Lang nauczał, Capra nauczał (w czym ocierał się o naiwną śmieszność, czego miał świadomość i przed czym się bronił ręcyma i nogami, a i tak mu to koślawo wyszło), a jest jak było i zapewne tak samo będzie.
"Barton Fink" - tu to portret psychologiczny był, groteskowy, jakiegoś dziwnego człowieka.
"Ścieżka strachu" - Stylowy noir to był, ale nie pamiętam o co dokładnie chodziło. Musiałbym powtórzyć. Ale nie o chciwość raczej.
"Big Lebowski" - ironiczno-sarkastyczno-przekomiczne spojrzenie na liberalną Amerykę i typy ją zaludniające. Była torba z pieniędzmi co prawda, ale wcale nei chodziło o chciwość, bo tak po prawdzie jedna była pusta, a w drugiej brudne gacie.
"Człowiek, którego nie było" - to zdecydowanie był film o chciwości, pięniądzach i ludzkiej miłości do pieniędzy, która przesłania wszystko i o człowieku, który jest inny w tym zakresie.
"Okrucieństwo nie do przyjęcia" i "Ladykillers, czyli zabójczy kwintet" - niech będzie, że chciwość, ale to rozrywkowe filmy.
"To nie jest kraj dla starych ludzi" - nie rozumiem tego filmu.
"Tajne przez poufne" - To też spojrzenie na współczesność, ludzkie obsesje i głupotę, śmieszne, ale mocno cierpkie.
"Poważny człowiek" - Z pokorą przyjmuj wszystko, co Ci się przytrafia. Czyli - nie szukaj sensu w chaosie. Bóg tak naprawdę do Ciebie nie przemawia. Don't be ridiculous.
Jak dla mnie bracia Coen w charakterystyczny sposób potrafią naznaczać takim swoistym podskórnym chichotem nawet pozornie zwyczajne sytuacje Tu nie ma banału
Jakby we wszystkich, również tragicznych, aspektach życia krył się element dowcipu (może dowcipu wymyślonego przez siłę wyższą?). Dlatego też oni tworza komedie wybitne.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
