[Arbuz]

Bronson
reż. Nicolas Winding Refn (Wielka Brytania 2009)

Film o najbrutalniejszym więźniu w Wielkiej Brytanii. Za obrabowanie kiosku Charles Bronson dostał siedem lat. Od tamtej pory ciągle siedzi. Już 34 lata, podczas których zaliczył 122 placówki, wziął 11 zakładników i okaleczył 20 klawiszy. Organizował bunty, okupacje i akcje protestacyjne na dachach. W ramach okupu żądał między innymi: dmuchanej lalki, helikoptera, filiżanki herbaty, samolotu na Kubę, dwóch karabinów UZI, siekiery, kanapki z serem i ogórkiem oraz dwóch cheeseburgerów z keczupem.

Obejrzałem właśnie po raz kolejny i nadal podtrzymuję, że ten film jest genialny. Mieszanina hipnotyzującej tandety rodem z vhs-ów lat 80/90 i wielkiej sztuki. Porównania do "Mechanicznej pomarańczy" też spoko.
Niesamowita kreacja Toma Hardy. Banał, ale bez niego nie byłoby tego filmu. Tak jak bez tych "dłużyzn" Refna i świetnych dialogów.

- Powiedz mi, Charles Bronson, co robiłeś przez tych 69 dni?
- Budowałem imperium. Hmm.

[M.]

Znakomity film, już ze trzy razy się przymierzałem do założenia tematu ale za każdym razem nie byłem w stanie trafić w klawisze.

Swoją drogą jak widzę progres Refna to się specjalnie o Valhalla Rising nie boję.

[Father Tucker]

Właśnie jestem po i śmiało stwierdzam że film należy do dobrych, spodziewałem się masy brutalności a otrzymałem niezłą psychodelię

[Medea]

Psychodela,ale genialnia. Film,który dość ciężko sklasyfikować i dobrze opisać, by nie stracił na niczym. Kawałek dobrego kina,który wkręca w przedziwny świat psychiki Bronsona. Dobrą,wartą zaznaczenia rolą jest też kreacja Matta Kinga!

[Aske]

Bardzo dobre kino! Wstawki teatralne były świetnym rozwiązaniem plus magiczny wręcz klimat. Spodziewałem się kina więziennego a dostałem zajebisty dramat, polecam mocno!

PS
Scena dyskoteki w wariatkowie jest przegenialna, It's a Sin nabrało kompletnie nowego wyrazu, przyznam że tą scenę obejrzałem chyba z 15 razy, GENIUSZ, nie mam słów po prostu

[gentleman]

Najlepszy film w tym roku, ZDECYDOWANIE!
Sam próbowałem założyc temat, ale nie potrafiłem napisac nic innego niż zdanie powyższe. Bronson nie potrzebuje reklamy po prostu.

[BM]

Właśnie obejrzałem.

Niezły koktajl. Właściwie bardziej pasowałoby to do marionette chyba. Film nieszablonowy i mocno porąbany. Mieszanina psychodelicznej brutalności z wysmakowanym artyzmem. Kurde, sam do końca nie wiem dlaczego ale podobało mi się. Może dlatego, że to takie poszukiwanie siebie trochę? Wołanie z klatki o jakieś własne ja, o wolność, o... cholera, sam do końca nie wiem co, ale to takie mocno ludzkie, pierwotne. Z jednej strony zastanawiasz się o co temu porąbańcowi chodzi w tym pędzie ku autodestrukcji, a z drugiej doskonale go rozumiesz.

Niektóre sceny są jakby namalowane pędzlem wariata. Bronson zabrał mnie w daleką, nieprzewidywalną wycieczkę. Piękna rzecz. Zapachniało czymś naprawdę nieprzeciętnym. Czuję się jakby mnie ktoś zdzielił po mordzie. Bez kitu.

[sheltonjackson]

Zgadzam się z wami - "Bronson" to genialny film! Rozwiązania reżysera idealnie pasują do opowieści o świrze z misją. Niesamowity klimat i niesamowita postać. Ciekawy artykuł o filmie pojawił się w polskim magazynie filmowym Benshi (benshimag.com). Bardzo fajna interpretacja. A film polecam wszystkim, którzy jeszcze go nie widzieli!

[Simpson]

Rewelacyjny film. Cholernie obskurny i psychodeliczny, ale i z odrobiną humoru (scena z grzebieniem). Hardy zagrał świetnie, a i sam tytułowy bohater to ciekawa postać. Resztę plusów już wymieniliście więc nie będę się powtarzał. Chociaż chyba nikt nie pisał o fajnej ścieżce dzwiękowej, kilka starych przebojów plus kilka zajebistych elektronicznych kawałków, których nie znałem do tej pory. Niektórzy mówią, że o Bronsonie powinno się jak najszybciej zapomnieć i nie poświęcać filmu jego osobie... Pieprzyć ich. Najlepszy film jaki widziałem od dłuższego czasu.

[diana6echo]

Ciekawe, tzn. wydaje się być ciekawym.. Coś jedzie mi Chopperem z Erickiem Baną

[sephrenia]

zajebisty film dzięki Simpson
ścieżka dźwiękowa naprawdę bardzo ciekawa, w ogóle nie spodziewałam się niczego rewelacyjnego a dostałam kawał świetnego kina dawno nie oglądałam nic równie dobrego.

[PitBullFarm]

Świetny film, obejrzałem już kilka razy. Nie bardzo pojmuję tę całą gadaninę o jego rzekomym artyzmie. Moim zdaniem to fenomenalna, może nieco psychodeliczna, ale wciąż komedia o socjopacie, nieudaczniku i mitomanie. Znam przynajmniej trzy osoby, które nie dały rady obejrzeć tego filmu i im także się dziwię, bo nie było w nim nic, co byłoby ciężko przyswajalne czy trudne w odbiorze. Chociaż po ramach czasowych jakie mi podali wnioskuję, że wszyscy odpadli przy psychiatryku. I w żadnym razie nie chcę umniejszać temu filmowi, ponieważ jest fenomenalny, ale popadanie w zbytnią egzaltację też nie jest zbyt zdrowe. Hardy zagrał genialnie, sposób poruszania się, maniera mówienia i w końcu przybranie 15 kilogramów masy mięśniowej do filmu czynią jego kreację niemal doskonałą. Film podobno niezbyt trzyma się życiorysu pierwowzoru, a szkoda, bo człowieczek wyczyniał ciekawe rzeczy.

In 1994, while holding a guard hostage at Woodhill Prison, Milton Keynes, he demanded an inflatable doll, a helicopter and a cup of tea as ransom.

In 1998, Bronson took two Iraqi hijackers and another inmate hostage at Belmarsh prison in London. He insisted his hostages address him as "General" and told negotiators he would eat one of his victims quickly unless his demands were met. (...)He demanded a plane to take him to Cuba, two Uzi sub-machine guns, 5,000 rounds of ammunition, and a cup of beans. In court, he said he was "as guilty as Adolf Hitler"

[strummer]

Film od nienormalnych dla nienormalnych. Oglądanie tego filmu to jak wizyta w psychiatryku.
10/10

[K.]

Podchodziłem do tego filmu z pewnymi obawami, jak się okazało nie potrzebnie. Film świetny, ale również nie przesadzał bym z tym artyzmem (poza kilkoma elementami). W każdym razie warto obejrzeć.

[didi18]

Kozacki film, przed chwilą skończyłem oglądać, i nic nowego nie powiem, ale naprawdę Hardy zagrał doskonale, a Refn znów pokazał ze ma talent, szkoda tylko ze film trochę oszukuje widza, bo tak jak pisał PitBullFarm, nie pokazano prawdziwego Bronson. Kolejny film petarda, który trzeba zobaczyć.

[Nuz]

Może jestem nienormalna, ale dawno już się tak nie uśmiałam

Film o facecie, który większą scenę zamienił na mniejszą - z bardziej oddaną widownią, za to mniejszą konkurencją.
Świetnie oddane paradoksy charakterystyczne dla brytyjskiego więziennictwa. Wystarczy dobrze orientować się w systemie i można sobie bimbać na prawo i lewo Psychiatryk - czysta groza - jedna z kilku scen,w których widać, że facet dostał więcej niż się spodziewał.
A epilog- do czego niby ma wracać po tylu latach...

Świetny montaż, świetnie (wręcz artystycznie) zaplanowane poszczególne ujęcia, podkłady muzyczne fajnie skorelowane z poszczególnymi scenami.

Hardy - genialny; widać, że świetnie się czuje w takich psychodelicznych klimatach będzie z niego pociecha w tych zdominowanych przez bylejakość czasach. Nawet nieźle śpiewa

te teksty:

Bronson - I love you.
dziwka - ... but I love Brian!
Bronson - Who's Brian?!


Wery funny boys

[DA]

Obrzydliwa postać. Wytrzymałam w jej towarzystwie chyba z 30 minut. Australijski Chopper przy Bronsonie to wręcz intelektualista. Hm, ale widzę tu same zachwyty, widać nie poznałam sie na facecie, dla którego prawdę mówiąc szkoda mi było poświęcać dwóch cennych godzin życia, tym bardziej, że mu właśnie o to dokładnie chodziło. Dostał figę z makiem. Jestem ciekawa, co was w nim zafascynowało, oprócz siły, i mózgu, młota pneumatycznego.

[Nuz]

[DA]

Ano jasne, i każdy ma to co lubi.

[BM]

[DA]

To znaczy? W sensie, że wszystko mu miało być wolno?

[Nuz]

wyczucia absurdu życzę

[DA]

A dziękuję, dziękuję. Te szczere życzenia dają mi do myślenia. Być może, gdybym dłużej wytrzymała przed ekranem, patrząc na zarzyganego i ogłupiałego z nadmiaru testosteronu Bronsona (wytrwałam dokładnie, tak jak znajomi PitBullFarma

Cytat:

Chociaż po ramach czasowych jakie mi podali wnioskuję, że wszyscy odpadli przy psychiatryku.

) - wyczułabym smrodek absurdu. Bo absurd może tu (podejrzewam) właśnie śmierdzieć, jako tylko przykrywka pod wszelkie nieokiełznane wygłupy dla samych wygłupów ku uciesze "gawiedzi" (to nie jest obelga! - lubię to słowo), zasłaniając miałkość przekazu.
No cbyba, że film potraktować wyłącznie jako komedię, jeśli tak, to nie wiem, czy pan Bronson nie dałby po pysku twórcom. No dobra, więcej się nie wypowiadam w tym temacie, wszak filmu nie zobaczyłam do końca, a nie zobaczyłam dlatego, że tytułowy bohater napawał mnie autentyczną odrazą (i nie ma tu żadnego znaczenia obsceniczność jaką się wykazywał), kompletnie mnie nie zainteresował. Co innego taki Chopper, on był zagadkowy, prowadził grę z całym światem, nie tylko z więźniami i strażnikami, kpił - tak się przynajmniej wydawało, może mu to wychodziło tylko przypadkiem, w każdym razie, było o czym myśleć po "Chopperze" i nie tylko o nim samym, ale w ogóle, o całości naszego współczesnego życia, kreującego wątpliwej jakości medialne gwiazdy, co prowokuje ludzi do totalnej głupizny, promowanej i nagradzanej w tychże mediach, które dzięki takiej grze z masowym odbiorcą się nieżle żywią, żeby nie powiedzieć pasą.

[BM]

Dupa nie komedia. Abstrakcja, anarchia i czyste szaleństwo. W dodatku ma to COŚ czego nie da się do końca opisać.

Oglądając ten film czułem się jakby mi ktoś dał w mordę, spoił wódką, a potem jeszcze kazał z gołą dupą wyć w zimną noc do księżyca.

Z Bronsonem pewnie jest tak, że albo się ten klimat poczuje albo nie. Niewykluczone, że jest to film skierowany do niezbyt normalnych odbiorców ale cóż...

[jaz]

Jak dla mnie b.dobry film. Dlaczego piszesz Doniu, że obrzydliwa postać? Że taka mocno umięśniona i ociekająca testosteronem? Tak wygląda, bo taka konwencja. A mógłby być Bronson bohaterem gombrowiczowskmi, który nie godzi się na role, jakie przypadło mu realizować. Jest kilka świetnych scen w tym filmie jak np. wymieniany już powyżej psychiatryk, ale też scena smarowania Bronsona kremem czy inną mazią po to, aby się ściskał klawiszom. Paradoks polega na tym, że tak unikając jakiejkolwiek definicji Bronson musi dotrzeć do czystego id (czy też do w ogóle czego on tam dociera) i tak też wyglądają jego rysunki (komicznie). Narracja jak z Mechanicznej pomarańczy, ale akcja trochę mniej tu ewoluuje i słyszymy w zasadzie od początku do końca, że Bronson nieprzystosowany.