[BM]

Baader - Meinhof / Der Baader-Meinhof Komplex
reż. Uli Edel (Niemcy, Francja, Czechy 2008)

Podczas wizyty Szacha Iranu w Berlinie dochodzi do krwawo stłumionych przez policję zamieszek na ulicach miasta. To stanie się iskrą, która poderwie dwoje młodych ludzi: Andreasa Baadera (w tej roli Moritz Bleibtreu, którego ostatnio można było obejrzeć w filmie braci Wachowskich „Speed Racer”) i Ulrike Meinhof (zagrana przez Martinę Gedeck, znaną z filmów m.in.: „Dobry Agent” i „Życie na podsłuchu”) do stawienia oporu przeciwko prawicowym tendencjom polityki rządu i stanie się przyczyną powołania tajnej organizacji. Wkrótce znana ona będzie całemu światu jako RAF (Red Army Faction – Frakcja Czerwonej Armii), odpowiedzialna w latach 70 – tych za zamachy bombowe, kradzieże i morderstwa. Działalność RAF doprowadziła w 1977 r. do poważnego kryzysu w państwie, zwanego „niemiecką jesienią”. „Baader – Meinhof” to dynamiczny i przejmujący film o powstaniu jednej z najsłynniejszych organizacji terrorystycznych ubiegłego stulecia. Pełen dramatyzmu obraz o przemianach społecznych i portret dwójki ludzi, których skutki działań wpłynęły na historię naszego współczesnego świata. [opis dystrybutora]

Grubo ponad dwugodzinne studium działalności lewicowych terrorystów z RAF. Udane? Średnio moim zdaniem. Niemieckie kino traktujące o najnowszej historii ma tradycyjnie pewien solidny poziom poniżej którego nie schodzi ale mam wrażenie, że obraz ów plasuje się raczej w dolnych granicach tej skali. O dziwo uniknięto przesadnego idealizowania w/w organizacji (czego najbardziej się spodziewałem). Szczerze powiem, że trochę nie wiem co myśleć na temat tego obrazu. Z jednej strony mi się podobał, z drugiej momentami zwyczajnie mnie mierził. Jest mocno przegadany, ale też wiele rzeczy zupełnie pominięto. Nie dowiemy się z filmu np. nic o kontaktach RAF z wywiadem NRD, z KGB, ze Stazi. Oczywistym było, że działalność tak destrukcyjnej organizacji z bloku zachodniego była komunistom bardzo na rękę więc jakieś kontakty być musiały (w filmie o tym ani słowa). Czy dzieci spod znaku Che dostaną w opakowaniu pt. "Baader - Menhof" swój upragniony, filmowy obiekt kultu? Nie sądzę (choć z drugiej strony cholera ich wie). A nie sądzę choćby z tego prostego powodu, że owi "kultowi" czerwoni terroryści są tu momentami pokazani jako żałośni, bezradni gówniarze, którzy zaczęli bawić się w wojnę w imię nie do końca rozumianych przez siebie ideałów i konsekwencji. No bo tak uczciwie patrząc jak ma się do tego wszystkiego ustosunkować ktoś obciążony bagażem polskich doświadczeń historycznych? Można sobie pomyśleć, że u nas mordowano w tym czasie opozycję, wyrywano ludziom paznokcie, łamano życiorysy, a w bogatym RFN grupka zblazowanych dwudziesto, trzydziesto latków bawiła się w swoją czerwoną rewolucję. Można tak pomyśleć ale trzeba przy tym pamiętać, że pomimo całego wątpliwego podłoża na jakim to wszystko wykiełkowało były to jednak czasy, w których ludzie mieli jakieś ideały (już mniejsza o to jakie i jak głupie - jakiekolwiek). Byli gotowi za nie ginąć, podkładać bomby, wydawać manifesty poruszające tłumy czy nawet całe pokolenia. I choćby dlatego wydaje się to być interesujący materiał na film. Smutna konkluzja po obejrzeniu filmu jest taka, że dziś cały bunt ogranicza się co najwyżej do przypięcia sobie znaczka Che na plecaku, ew. wstawienia takowej tapety w swojej najnowszej Nokii. Film skłania zatem do refleksji (i to poczytałbym mu za największy plus) "czy naprawdę przyszło nam żyć w czasach konsumpcji totalnej, bez wychylania głowy poza własny, puchowy ogródek, czy nasze pokolenie nie ma już nic radykalnego do powiedzenia"? Może gdy za 20 lat powstanie jakiś obraz o "pokoleniu antyglobalistów" lub innych przedstawicieli "buntu naszych czasów" dostaniemy odpowiedź na to pytanie. Choć gdyby chcieć zachować na tym polu odp. proporcje to powinien być to raczej "romantyczny" obraz o bojownikach z Al-Kaidy. Swoją drogą mogłoby to być całkiem ciekawe. Ale wiadomo - czerwony terroryzm sprzedaje się najlepiej. Film o Al-Kaidzie z perspektywy muzułmańskich idealistów walczących w imię "wyższych celów" to coś czego zachodni pożeracz popcornu nie byłby w stanie przetrawić. Ostatecznie czemu nie? Przecież i tu i tam ginęli niewinni ludzie, dzieci traciły ojców, matki, etc. Terroryzm jest terroryzmem, nie ważne w jak "szlachetne" i "intelektualne" szaty się przyodziewa. A film zobaczcie i sami oceńcie czy wam się podoba czy nie. Z pewnością warto rzucić okiem i wyrobić sobie własne zdanie.

[Eva]

Tytułem kilku ciekawostek, po pierwsze primo - aktorzy zostali wg mnie całkiem realistycznie dobrani do faktycznych odpowiedników:

Andreas Baader:


Ulrike Meinhof:


Gudrun Ennslin:


Astrid Proll:



I nawet sceny zostały "odmalowane" zgodnie ze zdjęciami dokumentującymi fakty:






Gratulacje dla twórców filmu za wierną relację z niemieckich wydarzeń.

[BM]

Oryginalny list gończy za członkami RAF (kliknij aby powiększyć):




I jeszcze ciekawostka potwierdzająca moje wcześniejsze domysły:

[Arcyznawca]

[Eva]

[Pan Zdzisław]

[Arcyznawca]

[BM]

Ocena 2.0? Ja rozumiem, że masz alergię na wszelaką lewoskrętność ale bez jaj, to tylko film (i to wcale nienajgorszy żeby było śmieszniej).

[Arcyznawca]

Oho, zaczyna się przypierdalanie do tego jak kto co ocenił, mimo szumnych nawoływań, aby głosować tak, jak serce podpowiada. Wiedziałem, że tak będzie i że w ciągu 24 h pożałuję, że poparłem pomysł z ocenami. De gustibus non est disputandum. Moim zdaniem to jest zwyczajnie chujowy film, a to że jest laurką wystawioną lewicowym zbrodniarzom nie poprawia jego sytuacji w moich oczach.

[BM]

A kto się przypierdala? Ja się po prostu dziwię. Dla mnie jedynka czy dwójka to filmy pokroju Gulczas a jak myślisz, Pora Mroku, 10.000 BC, etc. (czyli skrajnie debilne, niepotrzebne, męczące filmy nie przestawiające sobą absolutnie żadnej wartości). Po prostu dziwi mnie stawianie w tym samym przedziale takiego Baader - Meinhof i tyle. Gdybyś jeszcze dał trójkę czy czwórkę, to łatwiej byłoby mi to pojąć. Ok, nie podobało się ale to przecież nie jakiś zupełny potworek. W dodatku Twoje uzasadnienie aż tak surowej oceny wydaje mi się nieco naciągane. No ale zgadzam się z tobą, że każdy ma swój gust (i ja bynajmniej nie mam zamiaru nikomu go odmawiać, tym bardziej staremu, zasłużonemu dla forum użytkownikowi). Z drugiej strony Ty też się tak nie bulwersuj bo skoro dwie osoby dają oceny tak skrajnie różne od Twojej to może być dla nich ciekawe czemu ten sam film jest odbierany aż tak odmiennie.

[Pan Zdzisław]

[K.]

Filmu nie widziałem, ale...
Warto w sprawie Baader-Meinhof dodać, że jest bardzo prawdopodobne, że samo powstanie RAF-u był zainspirowane przez wschodnie wywiady. Taka teoria ma spore grono zwolenników i w sumie dobrze się wpisuje w zimnowojenne realia.

[BM]

Nawet niektórzy z nich podobno mieli darmowe wczasy na koszt państwa w Polsce i innych demoludach (w ramach wspierania czerwonych terrorystów przez PRL). O tym też niewiele się mówi. Byli też szkoleni przez służby państw Układu Warszawskiego.

[DA]

Wg mnie całkiem przyzwoita ekranizacja historii tej niemieckiej terrorystycznej grupy nazywanej początkowo od nazwisk pary jej przywódców - Baader-Meinhof, później RAF (Frakcja Armii Czerwonej) - ta przemiana to dwód jak z niewinnego ugrupowania amatorskiego łatwo stworzyć sporą organizację.
Film w miarę obiektywnie ukazuje genezę powstania tego ugrupowania - tło polityczne, pochodzenie społeczne głównych założycieli - dziennikarka (Ulrike Meinhof), córka pastora (sic!) (Gudrun Ensslin) i jej kochanek Andreas Baader - człowiek znikąd.
Początkowo, grupa protestuje przeciw amerykańskiemu imperializmowi - wojna w Wietnamie, zbrojenie Izraela w walce z Palestyną. Z czasem oscyluje ku skrajnej anarchii, gubiąc po drodze cele, jakie ją motywowały u zarania działalności.
Myślę, że głównym przesłaniem filmu jest ukazanie spirali nienawiści, jaka nakręca się w różnych ruchach społecznych, i fakt, że zazwyczaj zaczyna od bardzo szczytnych celów!

Po sprawdzeniu historii RAF i ich akcji zbrojnych, również historii więzienia działaczy - wydaje się, że jest to dość wierna ekranizacja dziejów tej grupy (no, może brakło historii wywiadowczej na rzecz państw komunistycznych, jaką się jej przypisuje).

Ekranizacja wzbogacona jest wieloma wątkami obyczajowymi, co czyni ją bardziej atrakcyjną i wiarygodną - np. wyzwolenie seksualne (Baader i inni zostają usunięci z obozu szkoleniowego w Palestynie w związku z brakiem subordynacji wobec przepisów o czystości moralnej na terenie obozu), wyzwolenie kobiet z pancerza narzuconego im przez wielowiekową tradycję postrzegania ich jako kury domowe.

Ja polecam, jak najbardziej. Film jest ciekawy, choć może nie wyważa zamkniętych drzwi (ale warto czasem sobie pewne sprawy po raz kolejny uzmysłowić), z wielu względów. Jako przyczynek do historii rozkwitu terroryzmu, ktorego prapoczątek ma na pewno źródło w bezsilności (tu charakterystyczny moment podjęcia decyzji o wstąpieniu do grupy dziennikarki - Meinhof), a później, w miarę upływu czasu i rozwoju, staje się spiralą, z której bardzo trudno się wyplątać. Jako przyczynek do analizy przekroju społecznego ludzi, którzy wprawiają w ruch tego typu organizacje (zerknijmy choć, kto stał za plecami broniących krzyża przed naszym pałacem prezydenckim) - są to ludzie często w miarę i na swój sposón światli. a posiłkujący się w czynach zbrojnych ludźmi, których życie z różnych przyczyn wyrzuciło poza margines i nie mają już nic do stracenia. No i można zobaczyć, jak działa taki terrorystyczny samograj, jeśli się go nakręci, jak bardzo trudno jest go zatrzymać. Właściwie jest tylko jeden sposób na zatrzymanie - eliminacja słabszych przez silniejszych. Wygrywa nie ideologia, a tylko ten, kto ma większą władzę i więcej broni.
Film przekazuje przede wszystkim jedno wielkie smutne przesłanie, jak wiele w naszym, także tym sytym po uszy, świecie jest nienawiści. Nawet jeśli pozornie jej nie ma, to nie łudźmy się, ona drzemie, czekając spokojnie na dogodny moment, by się obudzić.
Niby nic nowego pod słońcem, niejeden podsumuje ten film, ale warto sobie pewne rzeczy przypomnieć, czy uświadomić - ten film to tylko przykład, terroryzm może miec różne twarze, nie tylko czerwoną.
Ja daję 8/10 - bardzo dobre aktorstwo i trafiony casting, jak zauważa Eva. Na korzyść filmu przemawiają także zdjęcia, a szczególnie bardzo wiarygodnie, dynamicznie, pełne grozy i chaosu ukazane zamieszki, wszelkie, od ulicznych począwszy, poprzez zadymę w ambasadzie RFN w Szwecji, po te w więzieniu.

[BM]

[DA]

Nikogo do nikogo nie porównuję, zalecam tylko obserwację początków pewnych ruchów i baczenie, kto, co i jak, i dla kogo i z pomocą kogo. Tak jak wspominam, najczęściej zaczyna się od szczytnych celów, pięknych haseł, miłości bliźniego, a kończy się tak jak się kończy. Tak, tak, jak choćby w Kambodży za czasów Pol Pota, który był nawet wyznawcą filozofii Rousseau, której fragmenty przekabacił na swoje potrzeby - np. "wszyscy ludzie (na czele z inteligencją) na wieś. Bo tak jest zdrowo.". Ale nie zapominajmy, że patronowali mu dobrzy Amerykanie. Historia jest chyba bardziej chora, niż byśmy chcieli. I nie bulwersuj sie za bardzo, czytaj moje posty bez zbędnego negatywnego nastawienia, ok.?

[BM]

[DA]

Nie porównuję i nie zestawiam, tylko obserwuję i wyciągam wnioski. W tym przypadku tylko jeśli chodzi o kierowanie ruchami społecznymi, bo trzeba tym, którzy uruchamiają pewne koła zamachowe patrzeć na ręce, nie poddawać się emocjom kalkulować cele i zamiary. Tylko tyle napisałam. Bo ostatnie wydarzenia w naszym kraju nasunęły mi pewne skojarzenia. A ty od razu posądzasz mnie o jakiekolwiek intencje. Nie na darmo pisałam o nienawiści drzemiącej w ludziach i o tym jak łatwo uczynić z niej zapalnik do kłótni, podziałów itp.
Konkluzje jakie wysnuwasz w tym wątku, są dokładne taki same jak moje. Nie rozumiem więc dlaczego się oburzasz. Każda ideologia może z czasem ulegać wypaczeniom, stać się toksyczna, jeśli stanie się fanatyczna, albo jeśli stoi za nią człowiek o zapędach tyrana, który stracił rozum z powodu nadmiaru władzy (tak jak w tym filmie). Dlatego też uważam, że warto popatrzeć na ten film, na spokojnie, bez zacietrzewiania się, a historię tej organizacji potraktować jako ostrzeżenie i pewną naukę.

[Thabel]

Podpinając się do offtopa. To, że co 200 metrów na drogach stoi kapliczka, że w wielu miejscach wypadków stoją małe krzyże i znicze nikomu nie przeszkadza. A ten jeden krzyż, który było nie było coś jednak oznacza, tak strasznie przeszkadza? Paranoja. Generalnie rzecz biorąc mi przeszkadza każdy krzyż w tym kraju, ale wystarcza mi trzeźwego spojrzenia na sprawę, żeby ujrzeć jak wielka manipulacja polityczna i medialna ma tu miejsce. Dobrze, że SLD wykorzystuje tę sytuację do prowokowania dyskusji o miejscu kościoła w państwie. Przynajmniej jeden pozytyw.

[BM]

Proponuję w tym miejscu zakończyć offtopa o krzyżu i nie ciągnąć go dalej bo to przecież nie ma nic wspólnego z filmem, o którym mowa w temacie.