[Andromeda]

Fargo
reż. Ethan Coen, Joel Coen (USA, UK 1996)

Sprzedawca samochodów Jerry Lundegaard popada w kłopoty finansowe i w desperacji wynajmuje dwóch mężczyzn, aby porwali jego żonę i zażądali wysokiego okupu od jej bogatego ojca. Niestety wynajęci porywacze okazują się prawdziwymi nieudacznikami i szybko sprawy przybierają nieoczekiwany obrót.

Jeden z najlepszych filmów braci Coen. Niepowtarzalna atmosfera, świetny scenariusz i gra aktorska bez zarzutu. Zasypane śniegiem miasteczko, pani szeryf w zaawansowanej ciąż, zdesperowany mąż i niezrównoważeni płatni mordercy, a wszystko bez pośpiechu z mocnymi akcentami. Zdecydowanie zaliczam go do moich ulubionych.

[Maq]

[Andromeda]

"To nie jest kraj..." to świeża sprawa. Coenowie się rozwijają, ale Fargo to klasyka. A jak Ci się podobał "Big Lebowski"?

[Maq]

Widziałem tylko 15 min ;[ Zawsze kiedy zastanawiam się co obejrzeć, zapominam o tym filmie :irytacja:

[dj_mixer]

zarowno "fargo" jak i "kraj" uwazam za cienizne. pierwsze przereklamowane, choc calkiem zajmujace, drugie natomiast przedumane. mistrzostwem coenow bylo "hudsucker proxy", z jajem, elegancko, "o brother where art you" tez mnie niezle pogielo.

[Raoul Duke]

Ja nie oglądałem ich żadnego filmu, który można by określić mianem "cienizna", a widziałem prawie wszystkie jak pewnie większość tego forum. Każdy z tych filmów to mistrzostwo i w sumie ciężko mi wyróżnić jakiś jeden. "Fargo" jest po prostu tak samo świetny jak reszta.

[stig_helmer]

[Pan Zdzisław]

[stig_helmer]

:O.Nie bluźnij... a Millers Crossing?

[Pan Zdzisław]

Tego nie widzialem. Widzialem jakies 5-6 ich filmow i zaden mi sie nie podobal w calosci. Coenom mowie nie

[stig_helmer]

To zobacz koniecznie.Mam wielką ochote przyspojlerowac z YT ale ci daruje:P co by nie psuc zabawy - moja ulubiona gangsterka/ neonoir. Dla mnie absolutne arcydzieło.

Ja najbardziej lubię właśnie to i Bartona.

[TOXIC]

[PanSardela]

Jeden z lepszych, jeśli nie najlepszy film braci Coen. I tym razem, jak i w wielu innych przypadkach bracia bawią się w noir, konwencję całkiem odwracając i przekręcając. Nie ma tu charakterystycznego dla kina noir mroku, za to jest atmosfera rodzinnych pieleszy. Właśnie wydaje mi się, że na połączeniu kina kryminalnego z konwencją filmów obyczajowych spod znaku środowych "historie z zycia wzięte - rodzinne dramaty" polega wyjątkowość obrazu. Historia, tak naprawdę zwykła, która mogłaby wydarzyć się wszędzie (podobno na fakcie;)). Żonka zdaje się nie widzieć, że jej bogaty tatuś traktuje jej małżonka jak zwykłego ciecia, on sam zaś jest na wpół nieudacznikiem, a na wpół herosem, twardym człowiekiem północy sprzedającym samochody, który zwietrzył okazję i chce zmienić swój status społeczny. To wszystko prowadzi do tego, że znajdzie się on w sytaucji nie do pozazdroszczenia i tak naprawdę nie wiem czy za decyzję, którą podjął należy go potępić czy raczej mu współczuć, że przyszło mu żyć w takiej mroźnej i pustej Minnesocie (w Polsce klimat lepszy, bo umiarkowany;)). Wszystko mogłoby pójść dobrze, ale u jak to bywa u Coenów - sytuacja zupełnie wymyka się spod kontroli.

"Fargo" oglądałem wiele razy. Film ma tą właściwość, że wprost rozsadza ekran na kawałki i za każdym razem widzę tę historię inaczej. Raz się śmieję z przyrównania Lundegaarda do jodłującego bawarczyka w skórzanych portkach (ach ten montaż wewnątrzkadrowy Rodericka Jaynesa), nabijam się z ciągłych okrzyków "oł jaaa? - jaaa!", a innym razem wcale nie jest mi do śmiechu. Dwa bandziory (Buscemi i Stormare) czasem wyglądają mi na personifikację zła, a czasem, Buscemi zwłaszcza, wygląda na zwykłego sympatycznego kolesia, który do Minnesoty przyjechał sobie poruchać i jeść naleśniki. Bardzo ciekawie wygląda też tu noirowa postać detektywa na tropie, którą tym razem jest... kobieta w zaawansowanej ciąży. Zresztą męża ma bardzo kochającego, wiernego, oddanego i w ogóle.

Jest cała masa smaczków i wystarczy oglądać uważnie, aby się spodobało. Nie jest to kino szczególnie ambitne, statyczne i artystycznie przegięte, ale z pewnością dla ludzi myślących i trochę w kinie wyoglądanych.

P.S. Co tylu użytkowników zbanowanych? Mozna by było podyskutować, wszcząć polemikę, a tak...

[BM]

[Arcyznawca]

Cytat:

(podobno na fakcie;))

E, to ściema.

Film niezły. Dużo groteski, świetne zagrane były postaci bandziorów. Tylko wkurzała mnie ta policjantka w ciąży. "To nie jest kraj dla starych ludzi" podobało mi się jednak dużo bardziej, przede wszystkim

Spoiler:

ze względu na swój pesymizm. "Fargo" dopuszcza jeszcze jakąś nadzieję, tu już raczej nie ma żadnej.

[didi18]

Film bomba, Buscemi zagrał świetnie, uwielbiam tego gościa , i jeszcze ten sprzedawca kombinator, był czasami komiczny, przez swoja nieporadność. Historia prosta, a zajebiście się ja ogląda. Świetny film

[Jarod]

Jak dla mnie również film mega. Rozmowy policjantki ze zbirem granym przez Petera Stormare nie zapomnę chyba nigdy - znakomita scena. A motyw z "mielonką -

[jaz]

Film - kult jednym słowem i najlepsza rzecz Coenów. Taką tu wykręcili historię noir w dziwacznej scenerii, że nadaje się do puszczania w kółku gospodyń wiejskich. Najbardziej niesamowity neonoir, jaki znam - totalnie skwaszony. I to o jaaa?!
W sumie to często trudno stwierdzić - śmiać się czy płakać. Esencja coenowatości.

[Simpson]

Po obejrzeniu wszystkich filmów braci Coen stwierdzam, że to Fargo jest tym najlepszym.

[jaz]

Pamiętacie w tym filmie zwrot "oł jaaaA?! - oł JAAaa!". Czy wszyscy porozumiewali się ze sobą w tak łatwy sposób, przy pomocy jednaj frazy, czy tylko stróże prawa? Się zastanawiam czy nie odświeżyć żeby sprawdzić.

[Simpson]

Nie wszyscy tam tak gadali, ale niektórzy cywile owszem też, przypomnij se choćby rozmowe policjantki z dziwkami. Widać taka specyfika tego regionu.

[jaz]

[acapulco]

Bardzo mi się spodobał. Lubię filmy, w których pokazuje się, co są w stanie zrobić ludzie, żeby wydobyć się z tarapatów - jak niedorzecznie postępują, kiedy wszystko sypie się na głowę.

[jaz]

A moim zdaniem jest to film o tym, że ludzie się nie mogą ze sobą dogadać. Choć są siebie blisko, to jednak daleko, zanurzeni w pustce, samotności i niezrozumieniu, jak w tej wszędobylskiej w filmie bieli. To ta sytuacja, a nie ludzie - rodzi demony.

[jaz]

O, a w tej scenie zawiera się kwintesencja głębszych warstw filmu. Imo



Oglądałem ten film 10 razy i jestem głęboko przekonany, że właśnie o to chodzi w "Fargo".

Niewesołe, ale też nie do końca. Jaki piękny montażowy Bark beetle i kontrapunkt już w kolejnej scenie.