[sephrenia]

Przełamując fale / Breaking the Waves
reż. Lars von Trier (Dania, Francja, Holandia, Islandia, Norwegia, Szwecja 1996)

Historia młodej i wrażliwej Bess, która wychodzi za mąż za doświadczonego mężczyznę. Wkrótce Jan wyjeżdża do pracy na platformie wiertniczej na Morzu Północnym. Wierna, lecz bardzo samotna Bess modli się o jak najszybszy powrót ukochanego. Tymczasem na platformie dochodzi do groźnego wypadku i Jan powraca do domu sparaliżowany. Bess spełnia wszystkie jego zachcianki, nawet te niedorzeczne i coraz bardziej szalone....

Lars von Trier ukazuję nam specyficzny świat, którym rządzą religia i zasady głoszone przez pastora. W tym świecie dorasta Bess, która wychodzi za mąż za mężczyznę z zewnątrz. Niestety, w krótkim czasie po ślubie Jan musi wrócić na Platformę wiertniczą. Jest to bardzo trudny okres dla wrażliwej Bess, która nie potrafi sobie poradzić z rozłąką.
Na pewno nie jest to film łatwy,przeciwnie jest to obraz kontrowersyjny i poruszający. Emily Watson stworzyła bardzo autentyczną kreację. Filmowa Bess to osoba bardzo wyrazista, wręcz nadwrażliwa emocjonalnie. Jest postacią bardzo kontrastową, na tle całego społeczeństwa tej rybackiej wioski.
Szczególnie podobał mi się sposób kręcenia ujęć " z ręki", co powoduję, że film ogląda się jak dokument. Natomiast stonowana kolorystyka filmu ma oddać surowy charakter tamtejszej społeczności. Warto też wspomnieć o bardzo fajnym soundtracku do filmu.
Podobał mi też angielski Bess

[DA]

A podobała ci się miłość Bess do męża i jej poświęcenie? Film świetny, mozna go oglądać co kilka, kilkanaście lat, ciągle zauważać coś nowego i przewartościowywać swoje poglądy na stosunki damsko- męskie, zwłaszcza w zestawieniu z nowo powstającymi filmami reżysera. Von Trier prawie jak Bergman. Niech żyje Skandynawia!

[sephrenia]

[jazu]

Oj, no ja muszę sobie w ogóle jakoś niedługo powtórzyć całego Von Triera. Pamiętam, ze jak oglądałem ostatnim razem, to już było kawał czasu temu. Podobało się, ale w międzyczasie dostałem ostrej grypy żołądkowej i zamiast na rozmyślaniach nad filmem po seansie skończyło się... no właśnie zgadnijcie jak się skończyło.

[DA]

Cytat:

Potrafię zrozumieć jej poświęcenie, bo ona naprawdę wierzyła, że dzięki temu mu pomoże. Natomiast nie potrafię pojąć tego jak On mógł pozwolić na TO wszystko.

No właśnie, a czy ona nie była aby głupia w tej wierze, poświęcając się tak dla faceta? Nawet jeśli go kochała, tym bardziej powinna się pilnować, by nie tracić rozumu.


Jazu, dziękuję, że oszczędziłeś nam szczegółów zakończenia przygody z tym filmem.

[sephrenia]

[DA]

Nie zapomniałam. Niestety, tak jak wiele wspaniałych kobiet, straciła kompletnie rozum dla zupełnie przeciętnego faceta.