[Nuz]

Obywatel Milk / Milk
reż. Gus Van Sant (USA, 2008)

"Kiedy w 1978 zamordowany został Harvey Milk, świat stracił jednego z największych wizjonerów i przywódców walczących o sprawiedliwość. Zdobywca wielu nagród, Gus Van Sant, wraz z niezrównanym Seanem Pennem i plejadą gwiazd w rolach drugoplanowych przedstawiają historię życia tego niezwykłego człowieka." [opis dystrybutora]

Osobiście zastanawiam się o co tyle szumu Dawno już z takim znużeniem nie oglądałam filmu; jak na biografię - miałki i bez polotu.
Penn jakiś taki nieśmiały - buduje postać całkowicie wypraną z jakiejkolwiek charyzmy - patrząc na niego wierzyć się nie chce, że taki mógł być prawdziwy Milk O_o.

Najjaśniejszym punktem całej tej historii jest relacja środowiska ( i Milka) z Danem White'm (genialny Josh Brolin). Cały proces przejścia od początkowej nieufności, zawiązku sojuszu, zawieszenia broni po otwartą wojnę o nic - bardzo smakowity.
Brolin zagrał chyba najbardziej dwuznaczną i zapadającą w pamięć postać w całym filmie.

Realia tamtych czasów odtworzono zacnie, a niektórych "dyskusji" nie da się oglądać bez pobłażliwego uśmiechu na ustach. Do tego mała rólka Diego Luny jako egocentrycznej szmaty i dziwoląga

Średnie z ambicjami.

[BM]

[Nuz]

To po prostu kiepsko zrealizowany film, którego fabuła toczy się - a właściwie zatacza - flegmatycznie i patetycznie, ku ogólnie znanemu zakończeniu.
Obejrzeć można dla Brolina, którego z grzywką na czole trudno wręcz poznać tylko czy warto się męczyć...

[John Bigboote]

http://en.wikipedia.org/w...lm%29#Samoa_ban

[Nuz]

[John Bigboote]

[DA]

Film może dlatego nie powala, że oglądamy go znając finał tej historii, nie jest ona dla nas żadnym zaskoczeniem. Choć sporym zaskoczeniem może być - przyznaję się, że dla mnie było, bo nie czytałam wcześniej nic z biografii Milka - osoba, która przyczyniła się do śmierci tego działacza. Ale tak prawdę mówiąc, po zastanowieniu się, czy naprawdę tzw. porządny Amerykanin, chrześcijanin, mąż i ojciec, zabijający z zimna krwia geja - zaskakuje? To chyba normalne.

Penn jakiś taki nieśmiały, powiada Nuz. Może właśnie taki był pan Milk?
Film dobry, lecz nie powalający, ot, całkiem porządna biografia czlowieka, jednego z wielu, który poświęcił swe życie jakiejś idei. Dlaczego by tej postaci nie poznać? Słusznie rozłozone akcenty -wtedy to nie była walka o mieć, lecz być, zwrócenie uwagi na człowieczeństwo geja - że nie są to monstra, których należy się bać i straszyć nimi dzieci w szkołach, są to ludzie, mający takie same podstawowe potrzeby jak wszyscy przedstawiciele tego gatunku. A skoro juz padło słowo "szkoła" to warto wspomnieć i słowo "molestowanie" w tym kontekście - dobrze, że zwrócono uwagę na rzecz wiadomą, lecz ciągle przemilczywaną, że heterykom zdarza się to częściej, lecz nikt nie walczy o zakaz zatrudniania ich w oświacie, szkołach, przedszkolach.

A przy okazji, z przyjemnoscią odnotowałam kolejne wcielenie Emile Hirscha - wypadł niczego sobie, a tak niektórzy na niego narzekaja. No i z satysfakcją popatrzyłam na jakże dawno niewidzianego Diego Lunę. Ale muszę przyznac, że nie od razu go poznałam - dobra charakterystyzacja i dobry epizod tego filmu. Nuz - okresliła bezpardonowo tę postać jako szmatę - no wlaśnie, czyli nie możemy twórców posądzać o jakąkolwiek stronniczość czy wybielanie środowiska, przedstawione jest ono także krytycznie, jeśli trzeba, i niestronniczo. To bardzo istotne.

[Nuz]

[novis]

Może i jest to wszystko "przeheroizowane", zrobione na styl amerykański, mocno "podpicowane" pod względem treści, ale mi się nawet podobał. Może dlatego, że rzadko zdarza mi się oglądać filmy w takim stylu.

[migootka]

Ja na tym filmie byłam z 1,5 roku temu, i to na nocnym maratonie filmowym...A on był wyświetlany jako ostatni ;] to był trochę błąd organizatorów, bo po obrazie typu ,,Gomorra" na smaczek a potem kalekim ,,Kobiety pragną bardziej", ,,Obywatela.." oglądało mi się z małą rezerwą i starałam się mocno skupić i wyzerować. Po wyzerowaniu, stwierdziłam, że Sean Penn może dać z siebie więcej i gra sobie tak, o... A reszta? Podobała mi się scenografia, bohaterzy II-planowi też fajni. W sumie wszystko ok. Ale... cała historia bez większej pompy. Tak sobie żył taki Milk, zrobił coming out i tego, no, ten...( a reżyser jakby przepraszał, że nam w ogóle zabiera czas ) ;-)