[Ostatni Surfer]

Knightriders / Rycerze na motorach ( )
Reż.: George A. Romero (USA 1981)

Scenariusz: George A. Romero
Obsada: Ed Harris, Tom Savini, Gary Lahti, Patricia Tallman .
Notki: Chyba zła kategoria, ale trudno nań znaleźć odpowiednią.

Wędrowna trupa artystów-kaskaderów podróżuje od miasta do miasta przedstawiając swoje widowisko - turniej rycerski na motorach. Ale tylko pozornie jest to widowisko, gdyż tak naprawdę żyją tym co pokazują publiczności. W ich grupę wkrada się jednak konflikt,gdy grupa filmowców oferuje im duże pieniądze i sławę. dochodzi do podziału na tych którzy chcą zachować obecny porządek i tradycję pod wodzą "Króla" Billyego (Ed Harris) i skuszeni nowymi perspektywami buntownicy pod wodzą "Czarnego Rycerza" Morgana (Tom Savini)

"Tagline" filmu: Camelot to stan umysłu

W sumie ten film można uznać za najbardziej dojrzałe dzieło Romero. Ma trochę wad, jak na przykład słabą produkcję (pewnie skutek małego budżetu i jego przyzwyczajeń), słabe aktorstwo w wykonaniu niektórych i kilka innych rzeczy, ale można go uznać za prawdziwe arcydzieło Romero (Martina jeszcze nie oglądałem, jakaś klątwa, zawsze o tym filmie zapominam). W zamyśle miał pewnie przedstawiać konflikt pomiędzy artystyczną integralnością, a światem wokół, a wyszło coś ponadczasowego, mówiącego o głębszych rzeczach. Wyszło mu wręcz anty-modernistyczne,reakcjonistyczne dzieło mówiące o tradycji, prawdzie, sile ducha, o konflikcie pomiędzy zasadami, a światem który ich nie ma, o tęsknocie za światem w którym coś znaczyły. Można tez filmowi przypisać promonarchistyczną wymowę (there can be only one king!). A można się też doszukać głębszych pokładów znaczeń (bycie w świecie stawania się, rewolucja vs tradycja)

Oczywiście pewnie Romero takich intencji do końca nie miał, ale nie pierwszy to przypadek gdy twórca swym dziełem mówi więcej niżby chciał, albo mówi coś czego sam być może sobie nie uświadamia. U Romero widać w dziełach sporo wrogości do współczesnej pseudo-kultury (Dawn of the Living Dead np). Pojawiają się tez motywy odseparowania od ogółu, pustej egzystencji ludzi wokół. Ale kompletna synteza występuje tak na prawdę w tym filmie.

Jest kilka mocnych momentów, tekstów w tym filmie, kilka niszczących scen. Jak na przykład końcówka.

PS. Film ma na filmwebie ocenę 5. Na wiki polskim jest opisany jako film fantastycznonaukowy. Wstyd, hańba i patologia.

PS2. Pisałem to dosyć szybko więc błędów się pewnie nie ustrzegłem. Wybaczcie, ale i tak wiem, że większość osób tego nie obejrzy, albo widziało i źle wspomina. Sam średnio wspominałem ten film, bo go oglądałem jako gówniarz w czasach VHS-wypożyczalnio-kultu, ale po ostatniej projekcji zrobił na mnie duże wrażenie.