[gatecrasher]

Milczenie / Tystnaden / The Silence
reż. Ingmar Bergman (Szwecja 1963)

Scenerią filmu jest utopijne państwo totalitarne Timoka, leżące gdzieś w Europie. Posiada ono własny, dziwny język, starannie izoluje się od przybyszy, a po jego ulicach jeżdżą czołgi. Docierają tu dwie siostry, którym towarzyszy syn jednej z nich - Johan. Bohaterki bardzo się od siebie różnią: Anna jest hedonistyczna i zmysłowa, Ester intelektualna i opanowana. Te różnice są głównym powodem konfliktu, jaki się między nimi rozgrywa. Jego świadkiem jest mały Johan, którego postać Bergman bardzo eksponuje. To jego oczami obserwujemy świat będący czymś na kształt przerażającego labiryntu. [opis za kinoskop.pl]

'Milczenie' Bergmana to fenomenalny i bardzo kameralny obraz, którego motywem przewodnim jest samotność człowieka, czy aby tylko?
Film dopracowany do najmniejszego szczegółu. Każde słowo, gest, przedmiot mają swoje miejsce. Uwagę moją zwróciła mała ilość dialogów (ale czy wogóle były potrzebne...?).

Do tego doskonale zarysowane relacje między bohaterkami a małym chłopcem, który mimowolnie staje się głównym bohaterem przedstawionych zdarzeń.
Przepiękna scena, w której Anna (Gunnel Lindblom) zwierza się dopiero co poznanemu mężczyźnie, który nawet nie sili się na to by jej wysłuchać (niezapomniana scena z lustrem) - co tylko jeszcze pogłębia samotność kobiety, która nie ma się z kim podzielić swoimi problemami. I o dziwo nie ma w tym cienia fałszu ...

Główną cechą obrazów Bergmana jest częste użycie zbliżeń, fenomenalna gra światło-cieniem w wykonaniu Svena Nykvista, i ten niezapomniany klimat bezgranicznej beznadziei...