[Eva]

The Alphabet
reż. David Lynch (USA, 1968)

Dość... dziwny krótkometrażowy obraz pół-animowany. Schizofreniczny. David Lynch w świetnej kondycji twórczej. Jego żona Peggy w roli głównej. Niewinne dziecięce głosy recytujące abecadło i plamy krwi na śnieżnobiałej pościeli. I nie wiem, czy to trauma z dzieciństwa, czy próba zredefiniowania samego siebie, czy może coś jeszcze innego?

Now I've set my ABC,
Tell me, what you think of me.

[Aske]

Obejrzałem, nie zrozumiałem nic.

[Eva]

Nie przejmuj się, ja też nie. Może tu nie chodzi o rozumienie, tylko o chłonięcie wrażeń.

[Aske]

Też mi się tak wydaje,poza tym jak to u Lyncha, momentami ciary, jest to dosyć chory obrazek przyznam, pani wypluwająca krew na łóżku robi wrażenie.

[Eva]

Dla mnie tego typu filmowe haiku ma przede wszystkim oddziaływać gdzieś na podświadomość, nie na zasadzie określonej treści (choć ona pewnie też jest ważna, ale z reguły jest tak niejednoznaczna, że szkoda mi czasu i nerwów na interpretacje), tylko raczej zestawienia serii chorych obrazów z chorą muzyką.

[gentleman]

W sumie chciałem o to zapytać w temacie o "Eraserhead", ale takowe nie znalazłem. Nie znalazłem tematu o Lynchu, a nie mam teraz czasu zakładać takowych wątków. Dla tego pytam tutaj: Szukam filmów o dusznej, industrialnej atmosferze - czegoś w rodzaju ww Erasera. Moglibyście mi coś polecić w tym temacie?

[Duzeom]

Tetsuo the Ironman? Nie oglądałem - wymiękłem po kilku minutach.